کردهای قزوین - آگری قبلا کوه بود .دیروز صدای گلوله و امروز قلم


	آگری قبلا کوه بود .دیروز صدای گلوله و امروز قلم نزدیک به شش سال از انتشار اولین شماره روزنامه آگری میگذرد روزنامه ای که به همت جمعی پیشمرگ فداکارقدیمیترین حزب کوردی کوردستان ،یعنی حزب دمکرات کوردستان ایران به لهجه شیرین کرمانجی (پایین)منتشر میشودوبه حق وبه شهادت اکثر قلم بدستان کورد ،دراین مدت کوتاه بزرگترین خدمت را به ادبیات وفرهنگ کوردی کرده است.اما چرا آگری؟!بی گمان حزب دمکرات کوردستان ایران به عنوان حزبی پیشرو ومسول وبنا به یک ضرورت تاریخی وحتمی در کردستان ایران روزنامه آگری را منتشر ساخت.هدف از انتشار روزنامه آگری علاوه بر خدمت به زبان شیرین کردی وادبیات کرمانجی،گرامیداشت یادوخاطره شورش آگری به رهبری احسان نوری پاشا وسه سال مقاومت این شورش در مقابل کمالیستهای فاشیست برای دستیابی به حقوق ملت کورد بود که به این هدف وگرامیداشت این شورش خونین ملت کورد برای نخستین بار کمیته منطقه ای حزب دمکرات کوردستان ایران در شمال کوردستان ،به یاد وخاطره وافتخار آنان برای یاد بود این مبارزین ملت کورد ،تشکیلات منطقه ای خود در این منطقه را به نام کمیته آگری نام نهاد وسالها بعد نشریه ای را به همین اسم یعنی آگری منتشر ساخت ومبارزات قهرمانان آگری را به قلم گرفت که بی گمان این اقدام روشنگرایانه حزب دمکرات کوردستان ایران جای بسی تقدیر وتحسین دارد.نکته مهم این است که در حالی که جدالی بین روشنفکران وادیبان کورد در مورد زبان متحد کوردی والفبای متحد وجود دارد،حزب دمکرات کوردستان ایران به دور از این مشکلات متعصبانه وگاهی افراطیونه که در بین یک سری از ادبیان کورد مشاهده میشود،با سیاستی اصولی و واقع گرایانه تمامی این مشکلات را تا حدود زیادی برطرف وضمینه تفاهم ودرک مشترک را در بین ادبیان ونویسندگان کورد فراهم نموده است بطوریکه در حزب علاوه بر اینکه نشریه آگری که تماماٌ به کرمانجی پایین چاپ ومنتشر میشود در سایر نشریات وابسته به حزب واتحادیه های جوانان ،زنان و دانش آموختگان نیز لهجه کرمانجی پایین در کنار لهجه کرمانجی بالا(سورانی) چاپ ومنتشر میشود و این سیاست درست واصولی حزب در رایو صدای کوردستان ایران وتیشک تی وی نیز پیروی میشود.بنابراین سیاستهای اصولی حزب دمکرات علاوه بر اهمیت به کار روزنامه نگاری وخدمت وپاس داشتن زبان کوردی با تمام لهجه هایش،قدر دانی ویادبودی از مبارزین شهیدان راه آزادی کوردستان وبه خصوص مبارزین حزب دمکرات کوردستان ایران وکمیته آگری حزب دمکرات کوردستان ایران است.انتشار صدمین شماره نشریه آگری علاوه بر قدر دانی از تمامی فعالین و روزنامه نگاران ومبارزین راه آزادی ،تاج حرمتی است به بارگاه پرشکوه روزنامه نگاری کوردی وبخصوص مقداد محدت بدرخان که اولین روزنامه کوردی کوردستان را در قاهره وبه زبان کرمانجی پایین وبه الفبای لاتین منتشر کرد ودر عین حال یاد ودفاع از روزنامه نگاران وفعالین کوردی است که به جرم روزنامه نگاری در زندانهای جمهوری اسلامی ایران به شدت مورد آزار واذیت قرار میگیرند و از وجود اهریمنی این رژیم توتالیتر ایران به بزرگترین زندان روزنامه نگاران در سراسر جهان تبدیل شده است.بدون شک با وجود این شرایط بحرانی حاکم بر سرزمینمان کوردستان،روزنامه آگری با اهدف وسیاستی روشن وتنها به هدف خدمت به ادبیات وزبان کوردی ومسله ملی کورد،تبدیل به تریبونی ملی گرایانه برای تمامی بخشهای کوردستان شده است وکورد هیچ یک از بخشهای جدا شده کوردستان در آگری خود را بیگانه نمی بیند واز چهار بخش کوردستان ادیبان ونویسندگان کورد برای آگری مینویسند و آن را میخوانند. آگری گام را از این نیز فراتر نهاده ودر میان کوردهای سایر مناطق جهان وایران یعنی کوردهای خراسان ،اتحاد جماهیر شوروی سابق،لبنان و…نیز خوانده می شود.با اینکه نشریه آگری اولین روزنامه کوردی کرمانجی با الفبای لاتین در کردستان ایران است وتجربه چنین کار بزرگی در گذشته نبوده ویا اگر بوده متوقف شده است(روزنامه روژا کورد ،شه وا عه جه م)انتشار صدمین شماره روزنامه آگری در شش سال قبل،بزرگترین شورش روزنامه نگاری در دفاع و حفظ ادبیات کوردی وتاریخ روزنامه نگاری به لهجه کرمانجی پایین در کوردستان ایران بوده است که با آنکه این نشریه با حمایت مادی ومعنوی یک حزب کوردی منتشر میشود،اما به دور از مسائل حزب گرایی به وظیفه ورسالت خود یعنی روزنامه نگاری پرداخته است وهرگز روزنامه ای صرفاً حزبی نبوده است .کارکنان آگری با احساس مسولیت سنگین روزنامه نگاری ودر شرایط حساس جامعه کوردستان ،با رساندن اخبار واطلاعات دقیق به خوانندگان خود،بزرگترین خدمت روزنامه نگاری را در شرایطی حساس وبا امکاناتی ناچیز به بهترین شیوه این مسولیت را انجام میدهند .چیزی که بیش از همه آگری را در بین کوردها محبوب کرده است ونظر آنها را به سوی خود جلب نموده است استفاده از کلمات و جملاتی است که هر کوردی به راحتی می تواند آگری را بخواند واز مطالب آن استفاده کند ادبیات زیبا وغلیظ کرمانجی پایین است که در آگری به کار گرفته میشود.واقیت آن است که اگر چه کوردها ملتی40میلیونی هستند وکوردستان سرزمین کوردها بر خلاف میلشان بین چهار کشور تقسیم شده است متاسفانه این مرزهای ناخواسته وتحمیلی وشرایط زندگی وسرکوب وخفقان حاکم برکردستان در طول تاریخ ومجاورت با ملل بیگانه مانند اعراب،فارسها و ترکها ،زبان کوردی دچار انعطاف وآسمیلاسیون شده است وخواه ناخواه کلمات بیگانه زیادی وارد ادبیات کوردی شده اند وکورد هر کدام از پارچه ها بخشی از فرهنگ وزبان ملل اطراف خود را گرفته اند ودر نتیجه کوردها در هر بخش از کوردستان دچار دگرگونی شده اندو تفاوتهای میان کوردها ایجاد شده است.روزنامه آگری با در نظر گرفتن واقعیات شرایط کنونی ونیاز حدود چهار میلیون کرمانج زبان ایران(2میلیون کورد خراسان،کوردهای خلخال،کوردهای قزوین،کوردهای گیلان ومازندران،تالش وکوردهای ساکن کوردستان یعنی اورمیه،سلماس،خوی وماکو)به روزنامه ای کوردی کرمنجی ودر عین حال انعکاس اخبار ومبارزات ملت کورد در کوردستان ایران که اکثراً به لهجه کرمانجی بالا ولری تکلم میکنندبه سایر بخشهای کوردستان وکوردهای کرمانج زبان مناطق دیگر دنیا بزرگترین خدمت اطلاع رسانی را کرده است و ملت کورد در سایر نقاط کوردستان وجهان را از اخبار وحوادث کوردستان ایران آگاه نموده است زیرا اکثریت کوردها به لهجه کرمانجی پایین تکلم میکنند واز الفبای لاتین استفاده میکنند وعاجز به تکلم وخواندن ونوشتن به لهجه کرمانجی بالا(سورانی)ولری هستند.بنابراین آگری با منعکس کردن اخبار وحوادث کوردستان ایران وشناساندن شخصیتها ونامداران کورد ،کوردستان ایران خدمت بزرگی را انجام میدهد که در سایه تکنولوژی مدرن امروز کوردها از هر نقط جهان قادر به اطلاع از حوادث کوردستان وایرن هستند که بی گمان در نبود آگری این اطلاع برای سایرکوردها سخت ودشوارخواهدبود.آگری خواهان حذف هیچ لهجه کوردی نیست بلکه میزگردی گفتمان وروشنفکری برای ادیبان ونویسندگان کورد با تمام لهجه هایش بوده واست وبرخلاف بسیاری از روزنامه ها اهمیت فراوانی به سایر لهجه های کوردی میدهد وهمه لهجه ها را پاس میدارد.پس آگری یک مکتب است ونسلی را برای فراداهای روشن پرورش میدهدهمان مکتب وآرمانهایی که رهبران مؤسس حزب دمکرات برای آن خون دادندوآگری حاصل این خونهاست.آری آگری همان بلندترین کوه چهار بخش کوردستان ،همان صدای تفنگ احسان نوری پاشا وجمهوری سه ساله آگریست،همان فریاد امیرخانبرادوستی (خان له پ زیَرين)وفرياد پانصد ساله تبعید کوردها به خراسان که هنوز هم کرمانجی را پاس نگه داشته اند ،اشعه سوزان آمال وآرزوهای سمکوشکاک وروزنامه روَژا کورد است.آری آگری فریاد آزادیخواهی وزبان شیرین قاسملویه رهبر است،آگری حاصل فداکاری وجان باختگی پیشمرگان وشهیدان حزب دمکرات کوردستان ایران وکمیته آگری حزب دمکرات وفریاد مظلومیت چهل میلیون کورداست که توسط جمعی پیشمرگ فرومایه این حزب ودلسوزان ملت کورد که از همه چیز خود گذشته اند تا رسالت راستین آگری را به جا بیاورند آری آگری قبلاً کوه بود،دیروز صدای گلوله وامروزقلم،قلم به دستان کورد از ماکو تا ایلام واز دیاربکر تاکرکوک واز قامیشلو تا... فرخنده باد انتشار صدمین شماره روزنامه آگری \|+\| نوشته شده توسط فاطمه در سه شنبه دوازدهم آذر 1387 \|