RSS  

اگر نگاهی به تاریخ چند صد ساله اخیر ملت کورد بی افکنیم چیزی جز درد و آزار و اذیت کوردها به دست حاکمان ظالم ایران و کوردستان نمی بینیم .کوردها ملتی 40 میلیونی هستند که در جنوب غربی قاره آسیا ساکن هستند  و در سرزمینهای ایران ،ترکیه و عراق وسوریه و اتحاد جماهیر شوروی سابق ساکن هستند به غیر از این مناطق که غالبا خاک کوردستان هستند کوردها در کشورهای لبنان،اسرایل، سودان ،مراکش،پاکستان ،افغانستان،هند،اوکراین ومناطق کمی از چین ساکن هستند که در طول تاریخ بنا به خواست حاکمان ظالم و جنگ ولشکر کشیهای تاریخی در این مناطق ساکن شده اند اصطلاح کوردستان تنها یک نام جغرافیایی است زیرا نه در گذشته ونه تاکنون کوردها نتوانسته اند کشوری ملی ومستقل تشکیل بدهند خاک کوردستان در طول تاریخ همیشه از جانب حکومتهای اشغالگر مورد هجوم بوده است و بزرگترین جنگهای تاریخ به روی خاک مقدس کوردستان بوده اند.کوردها از چندین هزار سال پیش ساکن ایران بوده اند وطبق مدارک تاریخی کوردها از بازماندگان امپراتوری قدرتمند ماد هستند که اولین حکومت مدرن وقت را در ایران پایه گذاری کرده اند و مملکت ایران را از هجوم وتجاوز دشمنان خارجی محفوظ نگه داشته اند اما متا سفانه در بیش از چند صد سال قبل مورد ظلم و زور خود ایرانیان هم نژاد خود قرار گرفته است ودر این راه فرسهای هم نژاد کوردها که باید همیشه در کنار کوردها می بودند بنا به دلایل مذهبی از کوردها فاصله گرفته اند و حتی دست سرکوب آنها بر کوردها بیشتر بوده است. با بنیان گذاری امپراتوری صفوی ترک نژاد در ایران و مخالفت شدید کوردها با نژاد کاملابیگانه ترک در خاک ایران و بخصوص مناطق زندگی کوردها یعنی کوردستان،ترکها وبخصوص سران صفوی به هر شیوه ممکن سعی در سرکوب کوردها داشتن ودر این راه شاهان صفوی از هیچ جنایتی بر ضد کوردها خوداری نکردند با تشکیل امپراطوری عثمانی و ظلم وستم بیش از حد شاهان صفوی بر کوردها ،کوردها کم کم به دلیل ظلم شاهان صقوی از حکومت ایران فاصله گرفتن و بنا به هم مذهبی بخش عظیمی از کوردها با ترکهای عثمانی بزگان کورد خود را به علت ظلم شاهان صفوی به ترکهای عثمانی نزدیک میدانستند و در بسیاری از درگیریهای بین دو امپراطوری عثمانی وصفوی  به عثمانیها کمک میکردند به این شرط که عثمانیها نیز به کوردها اختیارات امیرنشینی و سنجاق نشینی بدهند واز مالیاتهای دولتی معاف باشند ظلم وستم شاهان صفوی بر کوردها و بخصوص کوردهای مناطق اورمیه ،سلماس،خوی و ماکو و اختلافات مذهبی  و قدرتی بین دو امپراتوری کم کم زمینه جنگ بزرگی را بین دو امپراتوری فراه ساخت و سرانجام این جنگ در سال 1514 میلادی در دشت چالدران شهر ماکو به وقوع پیوست که در جریان این جنگ صفویها به شدت شکست خوردند و خاک کوردستان برای اولین بار بین دو امپراتوری  تقسیم شد وبخش عظیمی از خاک کوردستان  به تصرف عثمانیها در آمد ..در جریان این شکست و کمک کوردها به عثمانیها در مقابل صفویها ،شاه عباس صفوی با شدت بیشتر به سرکوب کوردها روی آورد و کم کم امیرنشینهای    کوردی را که تا آن زمان بر خاک کوردستان به شیوه خودمختار بودن سرکوب کرد که اولین آنها سرکوب امیرنشین کورد محمودی در منطقه خوی بود که پس از سرکوب این امیرنشین کورد باقیمانده آنان را به مناطق مرکزی ایران کوچاند.پس از آن شاه عباس با گرفتن سیاست خصمانه شروع به  تغیر دموگرافی مناطق کوردنشین کوردستان ایران کرد و به جای ایلات کورد ایلات یاغی ترک را به جای ایلات کورد در این مناطق اسکان میداد و شاه     عباس کار را ازین نیز بدتر کرد و با فرستادن کوردها بخصوص ایلات جنگاور شکاک و جلالی از مناطق ماکو و سلماس و اورمیه به خراسان یا به بهانه محافظت از پایتخت صفویان که مدتی شهر قزوین بود کوردها را از این مناطق می کوچاند و هر فریادی را با شمشیر سرکوب میکرد.شاه عباس سرانجام با سرکوب میرنشین برادوست وکشتار قلعه دمدم دیگر بر کوردها عیان کرد که مورد غضب وی هستند شاه پس از از سرنگونی میرنشین برادوست 12 تیره ترک افشار را از خراسان و عراق عجم ومناطق ترکستان به ایران آورد ودر مناطق سلماس وخوی و ماکو وتقریبا نواری مرزی بین کورد وهم  نژاداش فارسها بوجود آورد و به این ترتیب برای همیشه خود را از شر این دو ملت که همیشه متحد بودن راحت کرد با قرار گرفتن ترکه در بین کوردها و فارسها علاوه بر اینکه تغیرات فرهنگی زیادی در بین این دو برادر تاریخی بوجود آمداین دو ملت باری همیشه از همدیگر دور شدند و به مرور زمان دیگر از هم بیگانه شدند. شاهان صفوی پس از شاه عباس نیز به سیاست تبعید کوردها ادامه دادند بطوری که بیش از 500هزار خانوار کورد تنها در زمان شاه عباس از این مناطق تبعید و به قزوین و خراسان کوچانده شدند .پس از شاه عباس نیز سلسله های دیگر حاکم بر ایران به این سیاست ادامه دادند و متاسفانه فارسها نیز در این جینوساید تاریخی بر ضد برادران خود به علت تعصبات مذهبی  بسیج شدند. تبعید کوردها به این مناطق  کم کم زمینه سرکوب را برای ایلهای بیگانه بر ضد کوردهای باقی مانده هموار کرد و کوردها را به افکاری واداشت که بر خلاف میل آنها و تنها به خاطر دفاع بود کوردها با گذشت زمان و فاصله گیری برادران فارسشان از آنها  و تحولات دنیا وسرکوب مداوم چاره ای جز مقاومت نداشتن که با جنگ جهانی اول و سپس دوم بنیان سیاسی کوردستان بطور کلی دگرگون شد و خاک کوردستان بین چند کشور تازه تاسیس تقسیم و سپس  سرکوب بیشتر شد.مصطفی کمال آتاتورک که توانست به یاری کوردها ترکیه نوین را پایه گذاری کند وبه کورد قول مشارکت در قدرت مرکزی را داده بود پس از به قدرت رسیدن به شیوه ای بی رحمانه به سرکوب کوردها روی آورد و در حقیقت دودمان کوردها را به باد داد  در مقابل کوردها نیز مجبور به قیام شدند و قیامهای شیخ عبیدالله شمزینی،شیخ سعید پیران،سید رضا درسیم،روی داد که همگی به شدت سرکوب و رهبران آنان اعدام شدند لذا کوردها با مشورت افراد نظامی و تحصیل کرده کورد سرانجام در پایه های کوه آرارات(آگری) و یا به روایتی در شهر بحمدون لبنان پایه های حزب خویبون را بنیان نهادند و ضمینه قیامی سرتاسری ر فراهم کردند و به این منظور ژنرال کورد احسان نوری پاشا را به ریاست ارتش ملی کوردستان نهادند کوردها پس از مدتی به یاری افراد دیری از ایلات کورد جلالی  ساکن ایران وترکیه بر ضد کمالیستها که کوردها را ترکان کوهی و غیره میخواندند وزبان کوردی قدغه بود دست به قیام کردند و فرزنده و براهیم آقای جلالی و برو جلالی و شیخ عبدالقادر جلالی و... به صفوف مبارزین پیوستند..خویبونیها در برنامه خود که اکنون هم باقی است ایران را کشور خود و برادران خونی خوانده اند وهرگونه تجاوز به ایران را رد ومحکوم کرده اند ودر عین حال به پیوستگی تاریخی خود با فارسهای ایران اشاره کرده اند و آنان را پشتیبان خود دانسته اند..اما متاسفانه پس از مدتی و اعلان حکومت مستقل کوردستان در آرارات و بر افراشته شدن پرچم کوردستان ویورش ترکها به آرارات ،شاه ایران نیز همگام با رژیم ترکیه به هم نژادان خود حمله کرد و سرانجام در سال 1930 با گذشتن احسان نوری پاشا از رهبران کوردها به خاک ایران و تبعید وی به تهرانشورش آرارا تشکست خورد که در جریان آن رضا شاه با تبعید بیش از 250 خانوارکورد جلالی از نواحی ماکو به قزوین که اکثرا از طوایف:جکانلو،حه سه سوری،قزلباشهای کورد،بلخکانلو و ساکان به شیوه ای دیکتاتورانه به سرکوب کوردها پرداخت واین کوردها را برای همیشه از سرزمینشان کوردستان تبعید و در قزوین اسکان داد. بله  کوردهای جلالی قربانیان بزرگ ظالمان ایران بوده اند و در طول تاریخ اکثرا آنها به مورد تبعیدقرار گرفته اند اما هرگز دست از روحیه آزادی خواهی خود بر نداشته اند وهمواره در مقابل ظالمان جنگیده اند بیش از 70%ایلهای تبعیدی به خراسان وقزوین کوردهای جلالی هستند که تنها به علت مخالفت با ظالمان این بلاها بر سرشان آمده اند و با وجود این باز هم هویت کوردی خود را حفظ کرده اند. آدمی با وجود یک چنین ملتی قهرمان تنه چیزی که میتواند ذهن اش را جلب کند  این سخن زیبای یکی از رهبران کورد است که میگوید ملتی که خواهان آزادی است باید بهای آن را نیز بپردازد.